Ze vroeg me naar wat er niet gaat

En ik zocht naar wat gaat er wel

Ze vroeg me wat er is

En ik zag alleen wat niet

Ze vroeg me zoveel

En ik was zo weinig

En toen leek alles zo leeg

De mensen om me heen zo vol

Van zichzelf en van de wereld

Vol van hoogmoed en van val

En toen leek alles zo donker

De mensen om me heen zo licht

Van horen maar geen luisteren

Licht van verblindend niet meer zien

En toen leek ik zo vol van alles

Vol van mens zijn en donker van licht

Leeg na horen en verblind na luisteren

Alles in mij en niets in alles

Aanvaarden, zeggen ze, moet je doen

Maar zeggen dat het nu zo goed is

Zeggen dat het nu zo moest zijn

Dat wilt mijn hart niet voelen

Een donkere wolk overheen mijn ziel

En de vele regen volgt elke zon

Aanvaarden, zeggen ze, moet je doen

Als ik dat nu eens eindelijk kon