Langzaam kwam opeens daar
Net die ene straal tevoorschijn
Waar we zochten en voelden
Toen eindelijk vonden en vierden
Het licht door de wolk heen
Het leven terug in de vlam
Die daar dan ook weer kwam
En toen leek alles zo leeg
De mensen om me heen zo vol
Van zichzelf en van de wereld
Vol van hoogmoed en van val
En toen leek alles zo donker
De mensen om me heen zo licht
Van horen maar geen luisteren
Licht van verblindend niet meer zien
En toen leek ik zo vol van alles
Vol van mens zijn en donker van licht
Leeg na horen en verblind na luisteren
Alles in mij en niets in alles
Aanvaarden, zeggen ze, moet je doen
Maar zeggen dat het nu zo goed is
Zeggen dat het nu zo moest zijn
Dat wilt mijn hart niet voelen
Een donkere wolk overheen mijn ziel
En de vele regen volgt elke zon
Aanvaarden, zeggen ze, moet je doen
Als ik dat nu eens eindelijk kon