Ze vroeg me naar wat er niet gaat
En ik zocht naar wat gaat er wel
Ze vroeg me wat er is
En ik zag alleen wat niet
Ze vroeg me zoveel
En ik was zo weinig
Ik weet niet waarom maar op een of andere manier ben ik helemaal ‘mee’ met dit liedje. Alsof de chaos die soms in me zit op muzieklijntjes is gezet. De melancholie van verzamelde deuntjes, het ritme dat net wel of net niet goed gaat, computers en violen samen en dan dat stemmetje ‘and you’ll pretend right along with me’
Ik heb er even heel stil naar zitten luisteren.
Color book – Blockhead