Ze vroeg me naar wat er niet gaat
En ik zocht naar wat gaat er wel
Ze vroeg me wat er is
En ik zag alleen wat niet
Ze vroeg me zoveel
En ik was zo weinig
Al twee hele dagen loop ik rusteloos mijn leven af. Mijn lichaam ziek en uitgeput, mijn geest op zoek naar impulsen, kennis, een vonk, een vlam, een troost, een inzicht. Al twee weken loop ik verward door mijn eigen leven. Mijn lichaam onrustig en op zoek naar wat er niet in thuishoorde. Mijn geest in de war omdat ik nergens passie meer in zie, omdat ik over niets meer wil schrijven, omdat niets meer de moeite lijkt.
Eerst stortte ik me op de materie. Deze telefoon deed me vroeger toch kirren van enthousiasme? En deze website kon me toch uren boeien? Waarom staar ik er dan naar alsof het allemaal dood en uitgehold is?
Toen bedacht ik me dat ik moest lezen. Ik zou dat enthousiasme wel in kennis vinden dan. Er zijn zo veel interessante feitjes in en over de wereld. Maar allemaal leken ze even onbelangrijk en niets kon me eindeloos boeien.
Tot slot ging ik maar zoeken dan in de boeken over meer zijn dan kennis en materie. Toch konden de pagina’s, de interviews, de tekeningen, .. me ook niet raken. Integendeel, ze irriteerden me.
Dan vanmorgen opeens na twee dagen fysieke rusteloosheid kwam de stilte door één eenvoudige quote. Ham Sa, I Am That, Ik ben Dat. Of Ham Sa, ik ben alles, ik ben dit, ik ben dat, ik ben overal, ik ben één.
Klik.
Ik ben onthecht. De dingen die me twee weken geleden een gevoel van leven gaven tonen me nu hoe leeg mijn leven was. Maar mijn geest is nog verward en zoekt naar die passies, die invullingen van mijn leven door materie. De laatste dagen vond ik alleen maar leegte. Ik kon het geheel nog niet zien. Ik kon niet verder kijken dan mijn geconditioneerde geest. Maar nu,
Ham Sa!
Ik weet niet waarom maar op een of andere manier ben ik helemaal ‘mee’ met dit liedje. Alsof de chaos die soms in me zit op muzieklijntjes is gezet. De melancholie van verzamelde deuntjes, het ritme dat net wel of net niet goed gaat, computers en violen samen en dan dat stemmetje ‘and you’ll pretend right along with me’
Ik heb er even heel stil naar zitten luisteren.
Color book - Blockhead